 |
| Ik ben... |
|
|
| Heleen,
19 jaar
Sinds 8 augustus 2005 ben ik het baasje van een lieve hulphond die naar de bijnaam "chocoladebol" luistert. Ik hou van heel veel dingen maar één van m'n lievelingsdingen is me bezighouden met m'n hulphond die erg veel voor me betekent.
Verder houd ik ook nog van puzzels maken, buiten zitten,...
voilà dat is het een zo een beetje, denk ik!
|
|
|
|
| de alledaagse dingen |
|
| 26-10-2008 |
 Back in town |
Dag iedereen
Eindelijk ben ik hier nog eens terug om effectief nog eens iets te schrijven.
De voorbije maand was vooral een maand met een nieuwe uitdaging (voor mij althans): het kotleven!
Het bevalt me wel in Gent, alhoewel het wel vermoeiend is (maar een mens moet van iéts moe zijn hé).
Een echt uitgaansleven en -reputatie heb ik dus (nog) niet (denk ik toch ;-)).
Mijn kotleven verloopt vrij rustig maar dit deert me meestal niet.
Ik moet me wel rustig houden, anders moet ik het veel te zwaar bekopen nadien (pijn en andere ongemakkelijkheden die ik jullie ga besparen ;-)).
De lessen (jaja, ik ga naar de les) vallen (gelukkig!) meestal wel mee. Al denkt Ryooko daar waarschijnlijk wel anders over (aangezien ze heel vaak luid ligt te snurken, goed hoorbaar voor het hele lokaal, moet kunnen hé).
Ryooko heeft zich al goed aangepast aan haar 'nieuwe' leven en de nieuwe omgeving. Er is veel gras rond m'n kot dus ze kan regelmatig eens haar poten strekken (soms zelfs samen met nog andere honden, als dat geen luxe is!).
Ze is een ongelofelijke grote hulp (maar dat is ze al heel lang) en een fantastische 'compagnon' (dat is ze ook al heel lang). Dankzij haar voel ik me veilig op m'n kot, als ik naar de les aan het rijden ben, als ik in het donker moet rondrijden en zoveel meer! Misschien een cliché maar woorden kunnen echt niet beschrijven wat zij allemaal voor mij doet en wat ze voor mij betekent. Ik kan het niet genoeg zeggen.
Na lange tijd gisteren toch nog eens in het hulphondcafé geraakt, (eindelijk!) wat me zo ontzettend blij maakte. Alles stond in het teken van Halloween en er was een verkleedwedstrijd. De hond die het mooist verkleed was, kreeg een prijs. Ik heb deze niet gewonnen aangezien mijn hond niet verkleed was (logisch dus). Het allerbelangrijkste blijft echter dat Ryooko zich geamuseerd heeft én dat het goede doel ondertussen gesteund wordt, nietwaar?
Nog even meedelen dat we dit jaar terug PRALINES verkopen ten voordele van VZW HACHIKO aan € 5,50 voor 250 gram. (klik op de link hiernaast voor meer informatie over de vereniging)!
|
|
|
|
|
|
| Mijn bijnaam is chocoladebol... |
|
|
en voor wie het nog niet weet; ik ben enorm energiek! Ik doe niets liever dan in de tuin rondspurten met een gigantische tak in m'n muil, 't vliegend tennisballetje uit de lucht happen, sokken uittrekken, meehollen naast de rolstoel naar school, zo stil mogelijk de pen van m'n baasje oprapen die tijdens de les viel,...
Zoals u waarschijnlijk al vermoedde, ben ik "a dog with a job"! Ik ben namelijk door VZW Hachiko opgeleid tot assistentiehond om andersvaliden te assisteren met taken die voor hen moeilijk of onmogelijk zijn.
Nog enkele weetjes:
Ik ben een zeer vrouwelijke (humhum) chocoladekleurige labrador en kreeg dan ook de bijnaam "Chocoladebol".
Ik zag het levenslicht op 25 juli 2003.
Op 2 juli 2005 kreeg ik de eerste knuffel van baasje en samen kregen we ons diploma op 28 augustus 2005.
|
|
|
Chocoladebollekes (0) 
